Yapılandırma

lepton.config.json proje kökündedir. lepton new onu şöyle yazar:

{
  "$schema": "https://lepton-desk.vercel.app/schema/config.json",
  "productName": "hello-lepton",
  "identifier": "com.siz.hello-lepton",
  "version": "0.1.0",
  "renderPath": "webview",
  "target": "react",
  "window": { "title": "hello-lepton", "width": 1200, "height": 800 },
  "permissions": ["app.name"]
}

Alan
$schema	Dosyanın JSON şeması 0.1.9-beta.0: editör alanları tamamlar, bilinmeyen bir alanı işaretler. Önceki projeler hiç çözülmeyen bir adrese gösteriyor; lepton update onları taşır.
productName	Masaüstünün gösterdiği ad. İkilinin adı bundan türer: küçük harf, diğer karakter dizileri tek - (My App → my-app).
identifier	Uygulama kimliği, ters DNS: com.<sahip>.<uygulama>; sahip uygulamayı yayımlayan (bir alan adının ya da sizin adınız; lepton new sorar, varsayılanı Git’in user.name’i) 0.1.9-beta.2. Masaüstü girdisini, pencerenin app_id’sini, veri ve durum dizinlerini (~/.local/share/<identifier>, izinler ~/.local/state/<identifier>’da), paylaşılan bellek kanalını ve tek çalışan kopyayı adlandırır; iki uygulama asla aynısını paylaşmamalı. Harf, rakam, ., _ ve -. lepton new’den sonra değişirse yalnız masaüstü girdisi ve paket adları izler; pencerenin app_id’si, veri dizinleri ve systemd kapsamı src-lepton/main.zig’e yazılan kimlikte kalır.
version	Paket adlarında kullanılır. Varsayılan 0.1.0.
renderPath	webview (sayfanız Linux’ta WPE WebKit’te, Windows’ta WebView2’de; varsayılan) ya da native (çekirdek çizer, web motoru yok).
engine	Linux’ta sayfayı çizen motor: wpe (varsayılan) ya da servo (deneysel) 0.1.9-beta.3; aşağıda.
target	lepton new’in kurduğu çatı: vanilla-ts, react, vue, svelte, solid, preact, lit, angular, astro ya da next. Yalnız kayıt; değiştirmek bir şey değiştirmez.
window	Başlık ve ilk boyut. Boyut her derlemede okunur 0.1.7; başlığı lepton new src-lepton/main.zig’e ve sayfaya yazar, çalışırken pencere sayfanın <title>’ını izler. Varsayılan 1200×800, başlık productName. "decorations": false başlık çubuğunu sayfaya bırakır 0.1.9-beta.2 (Komutlar). "frameRate": "unlimited" native yolun ekranın tazelemesi yerine makinenin yetebildiği kadar hızlı çizmesini sağlar ("display" varsayılan) 0.1.9-beta.2; `LEPTON_FRAME_RATE=display
permissions	Sayfanın çağırabileceği komutlar, her biri adıyla. Joker karakter yok.
plugins	Eklenti ayarları, eklentinin adıyla; ör. plugins.fs.scope.
deepLinks	Uygulamanın açtığı URL şemaları; ör. myapp://… için ["myapp"] 0.1.9-beta.2; aşağıda.
webPermissions	Web motorunun kendi istekleri (bildirim, kamera…) için yanıtlar: allow, deny ya da ask. Listelenmeyenler reddedilir. 0.1.5
wasm	"threads": true sayfaya WebAssembly thread’leri verir 0.1.9-beta.3; aşağıda.
servo	"webgl2": true Servo derlemesinde WebGL 2’yi açar, deneysel 0.1.9-beta.3; aşağıda.
bundle	Paket biçimleri ve bilgileri; Paketleme sayfasına bakın.
frontend	Derlemenin nereye gittiği ve dev sunucusunun nasıl başlatıldığı 0.1.9-beta.0; aşağıda. Yoksa proje bir Vite projesidir.
sdkScope, channel	lepton new yazar (@lepton-desk; paylaşımlı bellek kanalı /lepton-<identifier> ve boyutu). Kanal adı bir kez src-lepton/main.zig’e yazılır; burada değiştirmek etkisizdir.

frontend 0.1.9-beta.0

Lepton bir ön yüzden iki şey bilmek ister: derlemesinin yazdığı klasör ve dev sunucusunun lepton dev’in seçtiği portu ve adresi nasıl aldığı. Bu bölüm yoksa ikisi de Vite’ınkidir: dist ve --port {port} --strict-port --host {host} --clearScreen false. Astro, Next.js ve Angular şablonları kendilerininkini yazar:

{
  "frontend": {
    "dist": "out",
    "devArgs": ["--port", "{port}", "--hostname", "{host}"]
  }
}

Alan
dist	Derlemenin çıktı klasörü, proje içinde: Vite, Astro ve Angular için dist, Next.js statik dışa aktarımı için out. lepton build, run ve package onu ikilinin yanına kurar.
devArgs	<yönetici> run dev’den sonraki bayraklar. {port} ve {host}, pencerenin yüklediği port ve adresle değiştirilir; ikisi de geçmelidir, yoksa CLI dosyayı reddeder.

Şablonu olmayan bir çatı da aynı yolla çalışır: çıktı klasörünü ve dev sunucusunun aldığı bayrakları yazın. Sunucu dolu bir portta başka porta geçmemeli, durmalı; çünkü pencereye port zaten söylenmiş olur.

wasm.threads 0.1.9-beta.3

WebAssembly thread’leri SharedArrayBuffer ister; tarayıcı motorları onu yalnız cross-origin isolated (kökenler arası yalıtılmış) bir sayfaya verir. "wasm": { "threads": true } sayfayı derlenmiş uygulamada da lepton dev’de de böyle yapar:

{ "wasm": { "threads": true } }

• Çekirdek yanıtlarına Cross-Origin-Opener-Policy: same-origin ve Cross-Origin-Embedder-Policy: require-corp koyar. lepton dev’de sayfayı dev sunucusu verdiği için her şablonun dev ayarı aynı ayarı okuyup aynı başlıkları gönderir (vite.config, astro.config.mjs, next dev için next.config). Angular’ın angular.json’u başka bir dosyayı okuyamaz: onun frontend.devArgs’ında {isolation} vardır, lepton dev onu --headers bayraklarına çevirir.
• Yalıtılmış bir sayfa başka bir kökenden bir kaynağı (CDN’den bir betik, bir görsel) ancak o köken CORS ya da Cross-Origin-Resource-Policy ile izin verirse yükler. Sayfanın thread’e ihtiyacı yoksa ayarı kapalı bırakın.
• Linux’ta WPE WebKit 2.54 yalıtılmış sayfaya da SharedArrayBuffer vermiyor; bu yüzden çekirdek uygulamanın web süreci için JavaScriptCore’un kendi seçeneğini de açar. Bu seçenek köken başına değildir: uygulamanın gösterdiği her sayfada SharedArrayBuffer olur, yalnız kendi sayfasında değil.

Linux’ta WPE WebKit 2.54’te ve Windows’ta WebView2’de ölçüldü: ayar açıkken sayfa yalıtılmış ve bir Worker paylaşımlı WebAssembly.Memory’yi okuyup yazıyor; kapalıyken SharedArrayBuffer yok. Servo’da ayar açık da olsa kapalı da olsa WebAssembly thread’i yok (SharedArrayBuffer yok); lepton build --servo bunu söyler ve uygulamayı thread’siz derler.

0.1.9-beta.3’ten önceki bir proje: lepton update, lepton new’in yazdığı haliyle duran dev ayarını yenisiyle değiştirir, düzenlediğiniz bir dosyaya eklenecek satırları yazar ve Angular projesinin bayraklarına {isolation} ekler.

engine 0.1.9-beta.3

Linux’ta sayfayı varsayılan olarak WPE WebKit çizer. "engine": "servo" projenin motorunu Servo yapar: lepton build, run, dev ve package her seferinde --servo verilmiş gibi davranır, Linux paketi Servo kitaplığını yanında taşır. Windows’ta sayfayı her zaman WebView2 çizer; renderPath: "native" bir projede de web motoru yoktur. İkisinde de ayarın etkisi yoktur.

{ "engine": "servo" }

Servo deneyseldir. WPE WebKit’te olup Servo’da olmayanlar: dead key, compose ve giriş yöntemleri; WebAssembly thread’leri; varsayılan olarak WebGL 2 (servo.webgl2). Servo yalnız x86_64 Linux içindir ve GStreamer’ı sistemden ister. Kitaplığı npm install -D @lepton-desk/servo-linux-x64 ile kurulur.

servo.webgl2 0.1.9-beta.3

Servo 0.6 sayfalara WebGL 2 vermez: motorun kendi ayarı kapalı gelir. "servo": { "webgl2": true } onu yalnız --servo derlemelerinde açar. WPE WebKit’te ve WebView2’de WebGL 2 bu ayardan bağımsız olarak vardır; ayar onlara dokunmaz.

{ "servo": { "webgl2": true } }

Servo’da WebGL 2 deneyseldir. Bir Babylon.js oyununda ölçülenler:

• Açıldığında Servo’nun WebGL iş parçacığı sRGB bir görüntü dokusunu yüklerken çöküyordu. Lepton’ın Servo’su bunu yamalar.
• Bundan sonra oyun çimi siyah çizdi; WebGL 1’de doğru çiziyordu. Nedeni henüz bilinmiyor.
• WebGL 1’e göre kare süresinde bir kazanç görülmedi; karşılaştırılan iki çalıştırmanın sahnesi aynı değildi.

Sayfanız için WebGL 2 şartsa Linux’ta WPE WebKit’i (varsayılan motor), Windows’ta WebView2’yi kullanın.

Ayar, aynı sürümün Servo kitaplığını (@lepton-desk/servo-linux-x64) ister. 0.1.9-beta.3’ten önceki bir proje: lepton update; o zamana kadar lepton build --servo ayarın okunmadığını söyler ve WebGL 2 kapalı kalır.

deepLinks ve tek çalışan kopya 0.1.9-beta.2

Bir uygulama kullanıcı başına bir kez çalışır. Yeniden başlatmak — başlatıcıdan, dosya yöneticisinden ya da bir bağlantıdan — yeni başlangıcın argümanlarını çalışan kopyaya verir; o da sayfasına app.opened olayıyla bildirir ve yeni başlangıç biter. @lepton-desk/api/app ikisini de okur: launchArgs() bu başlangıcınkini, onOpened(handler) sonrakilerin her birini.

{ "deepLinks": ["myapp"], "permissions": ["app.args"] }

import { launchArgs, onOpened } from "@lepton-desk/api/app";

const first = await launchArgs();          // uygulamayı bir bağlantı açtıysa ["myapp://open/7"]
await onOpened((args) => route(args[0]));  // çalışırken tıklanan bir bağlantı

Linux’ta masaüstü girdisi şemayı üstlenir (MimeType=x-scheme-handler/myapp;, Exec … %u); lepton dev/run da başka bir uygulama zaten değilse onu şemanın varsayılan işleyicisi yapar. Windows’ta MSI şemayı kullanıcı için kaydeder (HKCU\Software\Classes\myapp). Şemalar küçük harflidir; http, https, file, mailto ve benzerleri başka programlarındır, reddedilir. Linux’ta ölçüldü: xdg-open myapp://open/43 çalışan kopyanın sayfasına ulaştı, ikinci pencere açılmadı; kapalı bir uygulamayı açan bağlantı launchArgs()’ta geldi. Windows yarısı derleniyor ve tabloları test ediliyor, Windows’ta henüz çalıştırılmadı.

İzinler

Sayfanın çağırdığı her komut listelenmelidir. Liste, çekirdek derlenirken kayıtlı komutlarla karşılaştırılır: karşılığı olmayan bir ad derlemeyi durdurur, listede olmayan bir komuta yapılan çağrı denied ile yanıtlanır.

{ "permissions": ["app.name", "fs.read_file", "dialog.open"] }